دنی سسومز (Danny Sessoms)، مجری برنامهی رادیویی درباره ارزهای دیجیتال در آستین تگزاس، در 27 آگوست اعلام کرد که برای کمک به قربانیان طوفان هاروی، ارز دیجیتال هم میپذیرد. او معمولاً با همکاری سایت Unsung.org برای افراد بیخانمان غذا ارسال میکند، ولی این بار ماشین کاروانش را با اقلام مورد نیاز طوفانزدهها پر کرد و به سمت بندر آرانساس در تگزاس رفت. با استفاده از کمکهای مالی که از زمان اعلام خبر دریافت کرده بود، لوازم بهداشتی، حولههای خشک و سایر لوازم مورد نیاز را از فروشگاه والمارت خریداری کرد و به مناطق طوفانزده رفت.
کمتر از دو روز بعد، یکی از شنوندگان این برنامهی رادیویی و سرمایهگذارِ AnthemGold Founder، در محافل عمومی اعلام کرد که «تا 10 بیتکوین کمک خواهد کرد و این کمک مستقیم به دست افراد نیازمند میرسد.» کمی بعد، بیل کلاین (Bill Kline) به وعدهاش عمل کرد و 42 هزار دلار در قالب بیتکوین بهطور مستقیم به این برنامه رادیویی کمک کرد.
کلاین به BTCManager گفت: «چون سسومز در راه کمک به طوفانزدهها بود و فکر کردم در همان لحظه به تهیهی لوازم نیاز دارد، سریع به وعدهام عمل کردم.» بنابراین با توجه به محدودیت زمانی برای کمک، کلاین به این نتیجه رسیده بود که اگر میخواهد به اندازهی 10 بیتکوین پول بدهد، بهتر است زودتر به وعدهاش عمل کند.
تلاشها برای جمعآوری کمک ادامه داشت و کلاین اعلام کرد که سسومز از 30 آگوست به بعد، نزدیک به 60 هزار دلار جمع کرده است.
بیتکوین در مواقع بحرانی
شاید این تلاش برای جمعآوری کمک در مقایسه با افزایش علاقه به ارزهای دیجیتال طی دههی گذشته چندان اهمیتی نداشته باشد، ولی مواردی بودهاند که خلاف این را ثابت میکنند. در واقع، ارزهای دیجیتال شاید راهکاری ایدهآل برای حوادث فاجعهآمیز در آینده باشند.
آندره جی. وریتی (Andre J. Verity)، کارمند واحد مدیریت اطلاعات در دفتر هماهنگکننده امور بشردوستانه در سازمان ملل (UN-OCHA)، در بلاگش به آدرس blog.veritythink.com، در خصوص کارآیی ارز دیجیتال در مواقع بحرانی مطالبی را مطرح کرده است. او به تجربهای خاص در فیلیپین اشاره میکند که در آن، «کارگروه نظارت بر وجوه نقد» برای نظارت بر نحوهی مصرف وجوه نقد غیرمشروط منتقل شده به این کشور، با مشکلاتی روبهرو بود. پس از اینکه پولها دستبهدست میشد، دیگر شفافیتی در کار نبود و دریافتکنندهها هر طور که میخواستند میتوانستند از آن استفاده کنند. این مسأله تلاشهای امدادی را به تلاشهایی کورکورانه تبدیل میکرد چرا که گروههای امدادی نمیتوانستند به درستی محتاجترین افراد را تشخیص دهند.
وریتی مطلبش را اینطور به پایان میرساند: «برای مقایسه عرض میکنم: بین سالهای 2008 تا 2011، تعداد پروژههای کوپنی و نقدی ]برنامهی جهانی غذا[، از پنج پروژه در سال 2008 به 51 پروژه در سال 2011 رسید. در آن سال، برنامهی جهانی غذا 208 میلیون دلار بودجه برای توزیع به صورت نقدی یا کوپنی کنار گذاشت، ولی بیش از یک میلیارد دلار برای غذا هزینه کرد.»
بنابراین با شفافیت بیشتری که ارز دیجیتال به همراه دارد، برنامههای امدادی ابزار بهتری برای نظارت در محل فروش دارند. این مسأله در نهایت به کارآمدی بیشتر و هدفمندی بهتر کمکها منجر شده و در عین حال، میلیونها دلار صرفهجویی بالقوه به همراه دارد.
در دو مورد زیر، دلایل کارآمدتر بودن ارزهای دیجیتال در امور امدادی را بررسی میکنیم. در مورد اول، تأثیرات جانبی بحران نفت ونزوئلا را بررسی می کنیم که در سال 2016 در BTCManager آن را مطرح کرده بودیم. در مورد دوم، روش استفادهی سازمان ملل از اتریوم برای توزیع پول بین پناهندههای اردنی در روز اول ماه می امسال را تحلیل میکنیم. هر دو مورد مزایای استفاده از ارزهای دیجیتال در پروژههای بشردوستانه را نشان میدهند.
بحران نفت ونزوئلا
به مانند بسیاری از بحرانهای مالی در این اواخر، ونزوئلا با مشکلاتی در زمینه صادرات نفت مواجه است. این کشور یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان از نظر منابع زیرزمینی است، ولی مدیریت ضعیف هوگو چاوز و نرخ بیثبات تورم ارز ملی این کشور صدمات بدی به این کشور زدهاند.
از سال 1999 تا 2002، چاوز به دنبال این بود تا با تأمین نیاز جهان به منبع شماره یک این کشور یعنی نفت، ملتش را توانمند سازد. تمام اقلام، صرفنظر از قیمتشان، وارد میشدند. اقلامی مانند مایحتاج بیمارستانها، غذا و پوشاک با پول حاصل از صادرات نفت خریداری میشدند. حتی پس از فوت چاوز، این سیستم به خوبی به کارش ادامه میداد و این کشور از نفت سودآوری داشت. بهای هر بشکه نفت در ژوئن 2008 معادل 156 دلار بود.
ولی در حال حاضر بهای هر بشکه نفت 16/46 دلار است و این کشور با اعتراضهای خشونتآمیز مردمی در کل کشور روبهرو است.
کارگران ونزوئلایی با پیدا کردن روشهای مختلف برای دور زدن دولت و بانکها به این وضعیت پاسخ دادهاند. بهطور طبیعی، بیتکوین به همین دلایل محبوبیت پیدا کرده است. از آنجا که ارز ملی این کشور در بازار جهانی تقریباً بیارزش است و شهروندان بهجای شمردن پول، آن را وزن میکنند، سهولت و ثبات بیتکوین بسیار جذاب است. علاوه بر این، تا زمانی که کارگرها به تلفن هوشمند دسترسی دارند، میتوانند حقوقشان را به صورت ارز دیجیتال بگیرند و به دسترسی به حساب بانکی نیازی ندارند.
بحران پناهندهها
در ماه می سال 2016، سازمان ملل پروژه بلاکچینی را راهاندازی کرد که برای توزیع منابع مالی غیرمشروط بین پناهندگان در اردن، از اتریوم استفاده میکرد. سازمان ملل کوپنهای منحصربهفرد رمزنگاریشدهای را که معادل مقدار مشخصی دینار اردن بودند به مغازههای مختلف پنج اردوگاه پناهندگان در اردن داد تا بین مردم حاضر در این اردوگاهها توزیع شوند و از این طریق، پول را به دست بانکها و دولتهای مرکزی نداد. به این روش، پناهندهها به دسترسی به اینترنت نیازی نداشتند که این مسأله کار توزیع پول بین نیازمندها را آسان میکرد.
بیتکوین و کمکهای بشردوستانه
بهرغم شهرتی که ارزهای دیجیتال برای استفاده در معاملههای غیرقانونی دارند، موارد فوق راهکاری جایگزین بهجای پول نقد را نشان میدهند. هر چقدر که دنیا به واسطهی فناوری به هم متصلتر میشود، طبیعی است که روش پرداخت ما برای کالاها و خدمات باید مطابق با این پیشرفتها باشد. علاوه بر این، ثبات ارزهای دیجیتال در مواقع بحرانی غیرقابلتغییر است. در هر موردی اعم از بلایای طبیعی، سوءمدیریت اقتصادی یا افرادی که از مناطق جنگی فرار میکنند، ارزهای دیجیتال راهکاری ارائه میدهند که از عهدهی ارزهای ملی خارج است.